معادل دوازده در هزار ارزش گمرکی کالا های وارداتی که حقوق ورودی آنها وصول می شود، توسط گمرک جمهوری اسلامی ایران به حساب تمرکز وجوه وزارت کشور واریز شده تا به نسبت سیزده درصد (13%) کلانشهرها، سی و پنج درصد (35%) دهیاری ها و روستاهای فاقد دهیاری و عشایر و پنجاه و دو درصد (52%) سایر شهرداری ها و بر اساس شاخص هایی که با پیشنهاد وزارت کشور به تصویب هیات دولت می رسد، صرف کمک و ایجاد درآمد پایدار برای شهرداری ها و دهیاری ها و روستاهای فاقد دهیاری و عشایر گردد. وزارت کشور مکلف است وصولی هر ماه را تا پانزدهم ماه بعد براساس سهم های تعیین شده به حساب شهرداری ها و دهیاری ها واریز نماید و هرگونه برداشت از حساب تمرکز وجوه به جز پرداخت به شهرداری ها و دهیاری ها و روستاهای فاقد دهیاری و عشایر ممنوع است.
بررسی ماده ۴۲ قانون مالیات بر ارزش افزوده
ماده ۴۲ یکی از بخش های مهم قانون مالیات بر ارزش افزوده ست که به نحوه تقسیم بخشی از درآمدهای گمرکی بین شهرداری ها و دهیاری ها می پردازه. هدف قانون گذار از تصویب این ماده این بوده که یه منبع درآمدی پایدار برای نهادهای محلی فراهم کنه تا کمتر وابسته به بودجه دولت مرکزی باشن.
نکات کلیدی ماده ۴۲
بر اساس این ماده، سهم عوارض گمرکی بین نهادهای محلی به شکل زیر تقسیم می شه:
۱۳٪ برای کلانشهرها: این مبلغ صرف هزینه های عمده شهری و توسعه زیرساخت ها در شهرهای بزرگ می شه.
۳۵٪ برای دهیاری ها و روستاها: مخصوص حمایت از روستاهایی هست که دهیاری ندارن و همین طور مناطق عشایری.
۵۲٪ برای سایر شهرداری ها: برای تقویت خدمات شهری و اجرای پروژه های عمرانی در شهرهای کوچک تر استفاده می شه.
مهلت پرداخت
وزارت کشور موظفه حداکثر تا پانزدهم هر ماه، مبلغ دریافتی ماه قبل رو بر اساس این درصدها بین شهرداری ها و دهیاری ها توزیع کنه.
ممنوعیت برداشت
استفاده از این وجوه برای هر کاری خارج از شهرداری ها و دهیاری ها کاملا ممنوعه. یعنی این پول فقط باید برای توسعه و خدمات شهری و روستایی خرج بشه.
کاربرد این ماده برای کسب وکارها
شاید در نگاه اول به نظر برسه که ماده ۴۲ ارتباط مستقیمی با صاحبان کسب وکار یا واردکننده ها نداره، چون هزینه ای بهشون تحمیل نمی کنه. ولی در عمل، آشنایی با این ماده برای تیم های مالی، حسابداری و مشاوران مالیاتی خیلی اهمیت داره. چرا؟
چون پرداخت های گمرکی باید دقیق و درست در دفاتر مالی ثبت بشن.
چون اطلاع از اینکه این عوارض به چه صورت خرج می شن، می تونه به درک بهتر ساختار هزینه ها و ارتباط اون ها با پروژه های شهری کمک کنه.
و چون مشاوران مالیاتی معمولا در بررسی پرونده های گمرکی به همین ماده استناد می کنن.
سوالات پرتکرار درباره ماده ۴۲
۱. ماده ۴۲ درباره چیه؟
در واقع این ماده می گه بخشی از حقوق
ورودی کالاهای وارداتی باید به شهرداری ها، دهیاری ها و روستاها
اختصاص داده بشه.
۲. این سهم ها به چه صورتی تعیین شده؟
۱۳٪ برای کلانشهرها،
۳۵٪ برای دهیاری ها و روستاهای فاقد دهیاری و مناطق عشایری، و ۵۲٪
برای سایر شهرداری ها.
۳. دولت چه زمانی باید این پول رو پرداخت کنه؟
وزارت کشور
موظفه نهایتا تا روز ۱۵ ماه بعد، این مبالغ رو بین نهادها تقسیم و
واریز کنه.
۴. آیا امکان استفاده از این پول برای کارهای دیگه هست؟
خیر.
قانون به صراحت گفته که این پول فقط باید برای شهرداری ها و دهیاری
ها خرج بشه و استفاده ازش در موارد دیگه ممنوعه.
جمع بندی
ماده ۴۲ نشون می ده که قانون گذار به دنبال ایجاد منابع مالی پایدار برای نهادهای محلی مثل شهرداری ها و دهیاری هاست. درسته که این ماده مستقیما هزینه ای برای کسب وکارها ایجاد نمی کنه، اما آشنایی باهاش برای درک بهتر ساختار مالیات ها و روند استفاده از درآمدهای گمرکی اهمیت داره.
برای دریافت مشاوره، همین حالا توی تلگرام پیام بده.
